۱۳۹۵ دی ۲, پنجشنبه




 تو اگه دوستاتو دوس داري واسه اينه كه درت نماليدن،من كلن ميترسم ازينكه بخوام كسيو دوس داشته باشم،چون همونطور كه فصلا بهار ميشن و ميرن توتابستون و يهو تو سردي و تاريكي پاييز و زمستون گير ميكني،آدمام واسه من همينن،همه اولش خوبن،ميفهمنت،همه چي،ولي نميتوني جلوشو بگيري كه وارد پاييز و زمستون نشيم،من خيلي وقتا مجبور شدم از بين رفتن روابطم با آدما رو حس كنم،واسم سخته،واسه همين به نظرم پول وفاش بيشتره،ولي ميخوام بدوني كه ته دلم ميگم خوش به حال تو،ولي عزيزم،زندگيامون فرق داره،تو هم اگه تو زندگي من بودي مجبور ميشدي از يه جايي به بعد فقط از خودت محافظت كني،منم اگه تو زندگي تو بودم دوستام ميشدن خونوادم،ولي مگه همين بالا پايينا نيس كه دنيارو ميسازه؟ گور باباش